Ç”ENGELSİZ YORUM”

ENGELSİZ YAŞAMAK
An olur uzaklara dalıp, giden gözlerimle
ömrümde hiç yaşayamadığım mutluluğu
bir tuvalde kağıda resmederim.
Mahcubiyetim sessiz bir haykırıştır, çoğu
zaman sessiz çığlıklar ardına gizlerim, çoçuksu düşlerimi öyle ki sessizliğim büyük
bir haykırış olur görmezden gelenlere,
Bazen bir el uzanır bu hayatta sende varsın diye umutlanırım, öyle ki umut benim
için herşeydir.
Bunu çok ama çok iyi bilirim, Bazende
sevgileri kaleme alır masum düşlerim
yaşayamadığım Sevdalarımı yazarım, bir
şiirle meçhuldeki sevgiliye Görünmez
olur çünkü ufukta hep yalnızlık, ya içinde
bir hüzün, yada bazen sensizlik durur.
Anlatmak isteyipte anlatamadıklarım, her
daim suskun nedenleri, niçinleri sormaksızın bir kenarda öylesine durur şimdi
diyeceksiniz. Kurduğun cümleler şairin
mısralara doktüğü şiir misali.
Evet aynen “ENGELSIZ” yaşamak inanın
ki çok zor.
Her haliyle özgürce, yaşamak gerek
toplumun bakış açısı, gerekse hayatla olan
mücadelesi siz bilmezsiniz de hayata olan
feryatları fırsat verildiğinde elde ettiği
başarıları, Enine boyuna yaşamak hayatı
inadına umarsızca, Özgürce ama sevgi
dolu engellere takılmadan yaşamak kuşun
kanadındaki umutla,
Çocuksu bir tebessümün mutlu edişi
yaşamak işte öylesine. Mesele bu hayatta
bende varım diye haykırabilmek belkide.
Her ne kadar duyuramasa da sesini öylesine sessizce. Nedenleri niçinleriyle var
olabilmek mesela üretmek, her başarının
arkasından gözlerindeki umut ışığıyla
örnek olabilmek hayata bireylere, kısacası
insan olabilmenin önemini anlatabilmek
anlamamakta ısrar edenlere, bunun içindir ki yaşam boyu zorlukları bir, bir aşar.
Bazen bir kuşun kanadında bazen bir
salıncağın sallanışında özgürce bırakır hayallerini gökyüzüne yüreğindeki çocuksu
gülümsemeyle ENGEL YAŞAMAK onurdur anlaşılmak istenmese de çoğu zaman,
Görmezden gelenlere duymamazlıktan
gelenlere inat.
Unutmayın Engelli Olmak yaşama engel
olmak değildir.