OKULLU YA DA ALAYLI OLMAK…
Ülkemizde tiyatro yapan, yapmaya çalışanlar arasında okullu ve alaylı ‘’tiyatrocu’’ olma konusu hakkında birkaç yanlış anlaşılmayı düzeltmek isterim. Yakinen tanıdığım bir büyüğümle sohbet ederken konu okullu ve alaylı tiyatroculara geldi. Kendisi alaylıydı konservatuvar okumamıştı. ‘’ben 13 yıldır bu işi yapıyorum, kimseden bir destek ve eğitim görmedim. Kendi kendimi yetiştirdim, yapa yapa bu işi öğrendim birçok okulludan daha iyi yerlerdeyim’’ dedi. Oysa bu bana göre bir yanılgıydı. Tiyatro kendi kendine yapılarak öğrenilebilecek bir şey değildir! Alaylı olmak konservatuvar okumasanız bile okul niteliği taşıyan bir tiyatroda, size bu işin nasıl yapılacağını öğreten bir usta veya ustaların yanında yetişip bu mesleği onlardan öğrenmektir. Usta çırak ilişkisidir… Alaylı olup çok iyi tiyatro sanatını icra eden birçok meslektaşımızda var, okul okuyup tiyatro sanatını katleden de var! Onlarda bu mesleğe zarar veren kimselerdir. Şahsi düşüncem okuldan mezun olduktan sonra gerek alaylı meslektaşlarımıza ve gerek okullu meslektaşlarımıza her konuda saldıran, kendi okulunu ve hocalarını övüp başkalarını yermeye çalışan kendini beğenmiş, kibirli; kendi okuduğu okulunun arkasına sığınmışlar ise benim gözümde başarısız, yeteneksiz ve acizdir. Çünkü ellerinden bundan başka bir şey gelmez. Kim olursanız olun, ne kadar başarılı olursanız olun böbürlenmek ve insanlara yukarıdan bakmak doğru değildir. Okulluda olabilirsiniz alaylıda. Önemli olan her ikisini de olabilmek! O zaman bu meslekteki en şanslı kişilersinizdir. Bu meslekte kompleksli çok insan tanıyorum, kendini öven, her fırsatta kendini anlatan, ben denk gelirsem hemen uzaklaşıyorum yanlarından. Boynunuza fular bağlayıp caka satarak daha saygın ve önemli kişi olmuyorsunuz, ruhunuz, her şey ruhunuzda gizlidir. Bunun dışında hepsi boşa…
Değinmek istediğim bir konuda amatör tiyatro toplulukları. Yaşadığım kentte tiyatroya gönül vermiş birçok genç tanıyorum. Bir araya gelip tiyatro topluluğu kurup biran önce sahneye çıkıp oyunlar oynamak istiyorlar. Tiyatroya gönül vermiş olmaları çok mutlu edici, lakin tiyatro böyle bir şey değildir. Kendi kendinize bir grup kurup oyunlar oynamanız pek sağlıklı değildir. Grubunuza bu işi bilen bir yönetmen ya da eğitmen bulmalısınız. Onun bilgisi ve ışığından eğitim aldıktan sonra sahneye çıkıp oyun oynayabilirsiniz. Tiyatronun bilimsel yönünü hafife almayınız. Sahneye çıkıp alkış alma duygusu ve sosyal medyaya fotoğraf atma hevesiniz tiyatronun size kazandıracağı güzelliklerden daha güzel değildir…


