Meme kanserini erken teşhisle yendi

Ailesinde meme kanseri öyküsü olması nedeniyle 24 yıldır düzenli olarak kontrollerini yaptıran Ünal, 2022’de koltuk altında bir kitle olduğunu fark ederek Kırklareli Kanser Erken Teşhis Tarama ve Eğitim Merkezi’ne müracaat etti.

Ardından Kırklareli Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne giden Ünal’a yapılan tetkikler sonucunda meme kanseri teşhisi konuldu.

Edirne’deki Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde de mamografi, ultrason ve biyopsi yapılan Ünal, erken evrede fark ettiği meme kanseri nedeniyle ameliyat oldu.

Bir süre kemoterapi ve ışın tedavisi gören Ünal, meme kanserini zorlu bir tedavi sürecinin ardından yenerek sağlığına kavuştu.

Ünal, AA muhabirine, koltuk altında bir kitle olduğunu fark ederek gittiği hastanede yapılan tahlil ve tetkikler sonucu kanser olduğunu öğrendiğini söyledi.

Kanseri öğrendiğinde büyük bir üzüntü yaşadığını ifade eden Ünal, moral ve motivasyonunu yüksek tutmaya çalışırken, kanser yerine “ağır grip” ifadesini kullanmaya karar verdiğini belirtti.

Meme kanseri teşhisinden sonra vakit kaybetmeden ameliyat olarak tedavi sürecinin başladığını anlatan Ünal, şöyle konuştu:

“İlk öğrendiğimde tabii ki ‘neden ben’ diye sorguladım, ağladım ama sonra ellerimi açıp Allah’a teşekkür ettim. Bende öyle bir inanç vardır, Rabbim sevdiği kuluna dert verirmiş. Üzüldüm, ağladım, sorguladığım dönemler, isyan ettiğim, bağırdığım, ağladığım dönemler çok oldu ama inançla teslimiyete geçerek gerçekten kabullendiğiniz zaman, nasıl ki grip olduğumuzda belirli bir evresi var bu da onun gibi bir süreç. Uzun, yorucu ve zor bir yolculuğa çıkmıştım fakat inancımla motivasyonumla ben bu ‘ağır gribi’ atlattım.”

Ünal, ameliyat ve tedavi sonrası sağlığına kavuştuğunu ifade ederek, meme kanserine yakalanması ve atlatmasıyla birlikte hayata bakış açısının çok değiştiğini söyledi.

Kanserle kendi benliğinin farkına vardığını dile getiren Ünal, şunları kaydetti:

“Kendi duygunuzun farkına varıyorsunuz çünkü ben hayatım boyunca hep bir yerlere yetişmeye çalıştım, birilerine yetişmeye çalıştım. Ben orada kendi farkındalığıma vardım. Duygu durumum tabii ki değişti. Kendimi ifade edebilen insan değildim, içine kapanıktım. Sonunda benim de duygularım, düşüncelerim, hislerim olduğunu hatırladım. En önemlisi ‘hayır’ demeyi öğrendim. İşin bilincinde olduğum için saçlarımı kestirmiştim. Kabul etmek kolay bir süreç değildi tabii ki. Daha sonra bu bedenin size emanet olduğunun farkına varıyorsunuz. Duygu durumum çok değişikti. Etrafımdaki insanları kırmaya başlamıştım. Onlar da ister istemez üzülüyordu ama bana tepki göstermedikleri için bu süreci aştığımızı düşünüyorum. O süreçte insan gerçekten çok sevildiğini anlıyor. Kimlerin benim yanımda olduğunu, kimlerin olmadığını çok iyi öğrendim. Üzücü müydü, tabii ki üzücüydü. Benimle bu yolu yürümek isteyenlerle yürüdüm hala da o şekilde devam ediyorum.”